factory


	อุปสรรคที่เกิดขึ้นแก่ชาวไทยภูเขา ในโครงการฯ ก็คือ หาตลาดรับซื้อผลิตผลไม่ได้ เพราะชาวเขาอยู่ห่างตัวเมือง พ่อค้าที่รับซื้อพืชผล ก็กดราคาตามใจชอบ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ได้ทรงโปรดเกล้าฯ ให้จัดตั้งกลุ่มสหกรณ์ชาวเขา และทรงโปรดให้ดำเนิน โครงการอาหารสำเร็จรูป เพื่อช่วยเหลือเกษตรกรที่เสียเปรียบ และประสบปัญหาในการจำหน่ายผลิตผล ทางเกษตรกรรมเพราะ พ่อค้าไม่มารับผลิตผล ถึงท้องที่ปลูกเมื่อมีโรงงาน ผลิตอาหารสำเร็จรูปขึ้น เกษตรกรสามารถนำผลิตผล มาจำหน่ายให้โดยได้ราคายุติธรรม และจะได้เงินหมุนเวียนทันที เพราะโรงงานรับซื้อเป็นเงินสด และเพื่อให้ผลผลิตที่ได้รับการส่งเสริมเข้าสู่ตลาดได้ โดยไม่มีการสูญเสีย
การดำเนินงาน โรงงานหลวงอาหารสำเร็จรูป เป็นลักษณะของงานเพื่อ พัฒนาชนบท เริ่มต้นด้วยโครงการพัฒนาพื้นที่ มีการจัดตั้งสถานีอนามัยชั้นสอง และศูนย์โภชนาการเด็ก เพื่อส่งเสริมสุขภาพอนามัย ในท้องถิ่นทางสถาบันค้นคว้า และพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ซึ่งขณะนั้นศาสตราจารย์ อมร ภูมิรัตน เป็นผู้อำนวยการ ได้รับสนองพระบรมราชโองการจัดตั้งโรงงานอาหารสำเร็จรูป ขึ้นที่หมู่บ้านยาง ตำบลแม่งอน อำเภอฝาง จังหวัดเชียงใหม่ ภายใต้การควบคุมของ ม.จ. ภีศเดช รัชนี ซึ่งทรงเป็นผู้อำนวยการโครงการฯ โดยเริ่มดำเนินงานเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 เป็นต้นมา จุดประสงค์ของการจัดตั้งโรงงานก็เพื่อเป็นตลาด รับซื้อผลิตผลต่าง ๆ จากชาวเขา ที่ทำมาหากินอยู่ในบริเวณใกล้เคียงและ ต่อมาได้เพิ่มการส่งเสริมการปลูกพืชในระบบเกษตรอุตสาหกรรม ทั้งแก่ชาวเขาและ ชาวไทยในพื้นที่ราบ
	ระหว่างวันที่ 13-15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2515 ทางโรงงานประสบ อุทกภัยจากน้ำบนห้วยขาบน้ำ ได้ไหลจากลำธารบนดอย อย่างรวดเร็ว เมื่อน้ำไหลมา ถึงโรงงาน พร้อมกับท่อนไม้ซุงพุ่ง เข้าชนบ้านพักพนักงาน โกดังเก็บผลิตภัณฑ์ และกระป๋องเปล่า รวมทั้งเครื่องแปรรูปกระป๋อง โรงอบแห้งด้วยแสงอาทิตย์ ตัวอาคารโรงงาน เครื่องมือใช้ในการผลิตหลุดลอยไปเกือบหมด เหลืออยู่แต่เครื่องจักรที่ มีน้ำหนักมาก ๆ ทางโรงงานจึงต้องหยุดการผลิตเพื่อซ่อมโรงงาน จนถึงวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2516 จึงได้เริ่มเปิดโรงงาน ทำการผลิตใหม่ จนถึงทุกวันนี้
ผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ จากโรงงาน ที่ตำบลแม่งอน อำเภอฝาง มีตัวอย่างเช่น น้ำมะเขือเทศเข้มข้น ผลไม้เมืองหนาวบรรจุกระป๋อง ลิ้นจี่ลอยแก้ว ลำไยลอยแก้ว ข้าวโพดอ่อน หน่อไม้ หน่อไม้น้ำ เป็นต้น อาจกล่าวได้ว่าโรงงาน ประสบความสำเร็จ ในการส่งเสริมแนะนำ และสอนให้เกษตรกรได้ เข้าใจระบบอุตสาหกรรมการเกษตร เพราะหลังจากได้ส่งเสริมการเกษตร และรับซื้อผลผลิตอยู่หลายปี ก็ได้เริ่มมีบริษัทเอกชนเข้า ไปตั้งโรงงานในหมู่บ้าน และในพื้นที่ใกล้เคียง แสดงให้เห็นว่ามีการพัฒนา เข้าสู่ระบบอุตสาหกรรมขนาดเล็ก และอุตสาหกรรมชนบท กิจการที่ดำเนินมาทั้งหมด ไม่ได้อาศัยเงินงบประมาณแผ่นดิน ยกเว้นอาศัยข้าราชการของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่ไปช่วยปฏิบัติงาน ซึ่งโครงการฯ ก็ได้จ่ายเบี้ยเลี้ยงให้ จากเงินของโครงการฯ ปัจจุบันโรงงานหลวงแห่งนี้รับซื้อผลิตผลเกษตร ส่วนใหญ่จาก อำเภอฝาง และอำเภอแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่